Życie pisane na piasku

Dzieciństwo razem z czwórką rodzeństwa spędziła na ulicy i w rodzinach zastępczych. Dziś pełni wysokie funkcje rządowe.

• Nowojorska prawniczka opowiada o walce o przetrwanie i uratowanie rodzeństwa i o drodze na szczyt.

• Dla Reginy i jej rodzeństwa bieżąca woda i stary materac to luksus.
• Na takie życie skazała ich matka.

Od bezdomności, głodu i przemocy do imponującej kariery politycznej - porażająco szczera, chwytająca za gardło historia walki i nieugiętości wobec wszelkich przeciwności losu Ulica, schronisko dla bezdomnych, parking za supermarketem, spanie w samochodzie, piwnica w domu nowego faceta matki albo strych... Wiecznie pijana, obrzuca dzieci wyzwiskami i bije je, brutalnie, do krwi.

• Spokój jest tylko wtedy, kiedy znika - na dzień albo na miesiąc.
• U kolejnego wujka albo Bóg wie gdzie.
• Wtedy dzieci radzą sobie same, a Regina zastępuje im matkę.
• "Organizują" jedzenie, ubranie.
• I nie zdradzają przed nikim, że są głodni i bici.
• Bo wtedy zabierze ich opieka społeczna...

• Zostają rozdzieli i trafiają do rodzin zastępczych.
• Dla Reginy zaczyna się kolejna walka - o odzyskanie rodzeństwa.

Lecz to, czego boją się najbardziej, nadchodzi. Regina Calcaterra opisuje, jak pomagając sobie wzajemnie, wraz z siostrami i bratem przetrwała okrucieństwo matki, zaniedbanie, bezdomność, koszmar domów zastępczych.

• Mówi o marzeniach o lepszej przyszłości - dla siebie i dla nich.

O uporze, z jakim szła naprzód: w wieku 14 lat uniezależniła się od opieki matki, skończyła college i studia prawnicze, rozpoczęła karierę w administracji stanowej.