Życie przerosło kabaret

Odważna i szokująco szczera, pełna anegdot opowieść o sprawach trudnych, delikatnych i ważnych. Tadeusz Ross, aktor, satyryk, piosenkarz, scenarzysta, polityk, autor musicali, tekstów piosenek i wierszy dla dzieci opowiada o swoim życiu i pracy, o ludziach, których poznał, doświadczeniach przyjemnych i przykrych.

• To zwykła książka.

O życiu, zagubieniu, karierze, choć tę karierę powinienem chyba wziąć w cudzysłów. A także o wszystkim, co małemu, a potem dorosłemu człowiekowi może się (choć nie powinno) przydarzyć w życiu.

• Pisana jest zwykłym językiem.
• Nie cyzeluję w niej zdań, nie poleruję słów.
• W życiu też niczego się nie da za bardzo wypolerować.
• Ono biegnie swoim torem, ignorując szlifierza.

Czasem można coś poprawić, skierować na inne tory, ale główne punkty tego balu, na który nas zaproszono, pozostają niezmienne: narodziny, dzieciństwo, dojrzałość, starość i śmierć. To, co w środku, pomiędzy, jest w naszych rękach.

• Ale tylko do pewnego stopnia.
• Kim jesteśmy?

Po co stwarzamy wokół siebie mit wielkości, będąc tylko pyłkiem, który na krótko uniósł się w górę, by po chwili odfrunąć w nicość? Banalne pytania, kiczowate marudzenie starzejącego się faceta, który mimo że już żyje tyle lat, nie znalazł na nic odpowiedzi.

• Tadeusz Ross Domator.
• Gdyby mógł, nie ruszałby się z domu.

• Boi się tłumów i hałasu.

Boi się odludzia, samolotów, wysokości i wind. Jak taki ktoś mógł zostać aktorem, artystą estradowym, kabaretowym, występującym przed tysiącami ludzi?

• Proste: od ludzi oddziela go scena.
• Artysta, ale nie celebryta.

Nie chodzi na imprezy, przyjęcia, stroni od wielkich fet, jubileuszy, gali. Nieprzyzwoicie skromny, marzyciel, introwertyk z kompleksami.

• Zawsze zakochany i spragniony miłości.
• Dzieci go wzruszają, kobiety rozczulają.

• Kocha muzykę.
• Lubi śpiewać.
• Wciąż pełen pomysłów i niespożytej energii.

Gdyby to od niego zależało, ze świata zniknęłyby agresja, oszustwo i chamstwo. Żyje, pracuje, tworzy.

• Wierzy, że w sens życia jest niesieniu pomocy innym.
• Jego dzieci twierdzą, że tata jest wieczny.
• A skoro dzieci tak mówią, to trzeba im wierzyć.
• Sonia Ross