Życie z sensem Autobiografia. Autobiografia

Inspirujące uzupełnienie Człowieka w poszukiwaniu sensu Viktor Frankl. Wpływowy psychiatra i autor jednej z najważniejszych książek naszych czasów.

• Korespondował z Freudem, uczył się od Adlera.
• Szybko porzucił spisane przez nich teorie, by stworzyć jeden z najważniejszych nurtów psychologicznych logoterapię.
• Uczył, że zło i cierpienie nie mogą nas zniszczyć.
• Sam przeżył piekło hitlerowskich obozów koncentracyjnych, w których stracił bliskich.
• Przetrwał bestialstwo II wojny światowej, by na nowo stawiać przed nami pytanie o sens cierpienia.
• A także o to, co w ogóle nadaje ludzkiemu życiu sens.
• Co skłoniło go do zostania psychiatrą?
• Jak wykorzystał swoje życiowe doświadczenia przy rozwijaniu logoterapii jako uniwersalnego kursu człowieczeństwa?

• Niezwykły dar opowiadania Frankla stawia autobiografię na jednej półce z największym bestsellerem autora.

Życie z sensem to przejmująca opowieść o losach osoby, która nawet w najtrudniejszych okolicznościach nie straciła swojej wiary w człowieka. Książka, którą czytelnik trzyma w swoich rękach, pozwala poznać los Frankla, jego wewnętrzne rozterki, momenty pełne bólu i cierpienia.

Obserwacja postawy, jaką przyjął wobec spadających na niego w życiu trudności, może wywołać zakłopotanie oraz skłonić do przemyśleń i refleksji nad własnymi postawami wobec siebie, swojego życia czy też innych osób. Malwina Markiewicz, specjalistka logoterapii (Akademie für Logotherapie Bamberg, Krakowski Instytut Logoterapii) Viktor Emil Frankl (19051997): profesor psychiatrii i twórca logoterapii, która zrewolucjonizowała podejście do ludzkiej egzystencji; autor kilkudziesięciu książek, w tym opublikowanego dotąd w 16 milionach egzemplarzy Człowieka w poszukiwaniu sensu; pomagał pacjentom po próbach samobójczych odnaleźć radość życia; w czasie pobytów w obozach koncentracyjnych pytał sam siebie o sens ludzkiego losu sprawdzał praktyczność własnej teorii; po wojnie wykładał zasady logoterapii na uczelniach całego świata; jego pasją była wspinaczka, sam wytyczył dwie nowe alpejskie trasy, co uważał za większe osiągnięcie niż otrzymanie od uniwersytetów 27 honorowych doktoratów.