Żydzi dnia powszedniego

Płacz kotów za oknem wyrwał mnie ze snu. Leżałem zwrócony twarzą do pleców ojca i wdychałem kwaśny zapach jego ciężkiego, owłosionego ciała.

• Ojciec głośno chrapał.
• Chwilami zachłystywał się, bo w gardle zaczynało mu coś bulgotać.
• Widocznie większy kawałek flegmy dawał o sobie znać.
• Uniosłem powoli głowę ponad kościste ramię ojca i spróbowałem rozejrzeć się po pokoju.

Na komodzie, ciemniejącej między łóżkami rodziców, stała mała lampa naftowa, która rzucała słabe zakopcone światło. Szkiełko lampy wykreśliło na nisko osadzonej belce pod sufitem małe świetlne kółko, które, drgając, rozcinało obszary ciemności izby (Fragment)