Podczas drugiej wojny światowej w szeregach alianckich walczyło niemal milion żołnierzy Żydów. W okupowanych przez Niemcy krajach Europy Żydzi stawiali opór zbrojny - do jego najbardziej bohaterskich aktów należą powstania w gettach i nazistowskich obozach zagłady.
Nie mniej ważne, a jednocześnie wymagające heroizmu, były różne przejawy podejmowanego przez Żydów zorganizowanego i indywidualnego oporu cywilnego. Przedstawiając różne, czasem mało znane, formy wkładu Żydów w walkę z Niemcami i ich oporu wobec nazistowskiej polityki zagłady, niniejsza książka zaprzecza wciąż pokutującemu stereotypowi żydowskiej bierności.
Dzisiaj wiemy, że los 95 procent Żydów przebywających pod okupacją niemiecką - niezależnie od tego, czy byli w Łodzi, w Warszawie, na wschodzie, czy jeszcze gdzieś indziej - był taki sam. Z dzisiejszej perspektywy rodzi się naturalne pytanie, czy warto było działać, skoro los i tak był przesądzony.
Dlatego spróbuję tutaj odtworzyć tok myślenia ówcześnie żyjących - jak wyobrażali sobie swoje możliwości i jak ja je widziałem, będąc w getcie łódzkim.