Żyjemy jeno w snach o sobie

Bo z miłości powstają kłamstwa doskonałe Pochodzenie człowieka nie musi determinować jego życia. Jednak Helena, bohaterka książki, myśli i czuje inaczej.

• Dlatego postanawia stworzyć siebie na nowo.
• Wymyślić sobie tożsamość, która pozwoli jej zrzucić brzemię nieślubnego dziecka z małej wsi.
• Jej życie powoli staje się mistyfikacją.

• Helena wcale nie czuje się dobrze ze swoimi tajemnicami, ale wie jedno: pragnie umrzeć jako ktoś lepszy.

Nawet najbliżsi nie wiedzą, co jest prawdą, co pozorem, a co kłamstwem. „Żyjemy jeno w snach o sobie” to powieść o wojnie i powojennej odbudowie Polski, będących tłem niezwykle poruszającej historii kobiety, która chciała zaznać lepszego życia bez piętna i pogardy w oczach innych ludzi.

• Opowieść wnuczki o przeżyciach i wspomnieniach babci chwyta za serce i na długo pozostaje w pamięci...
• To książka, którą musisz przeczytać...

Michalina Foremska, www.papierowybluszcz.blog.pl Niesamowicie absorbująca fabuła, oryginalny sposób narracji i uniwersalizm powieści sprawiają, że obok takiego debiutu nie sposób przejść obojętnie. Patryk Podiuk, Patryk i książki Nie sądziłam, że ta historia wywoła we mnie tyle melancholii i refleksji w temacie złożoności ludzkiej natury.

• To opowieść, przy której nie można powstrzymać napływających do oczu łez.

Przy zgłębianiu losów Heleny trudno bowiem zapanować nad wzruszeniem i myślami o bezlitosnej nieodwołalności raz powziętych decyzji. Wioleta Sadowska, www.subiektywnieoksiazkach.pl Nietuzinkowa i poruszająca powieść, która już od pierwszych stron wciąga do świata mistyfikacji.

"Żyjemy jeno w snach o sobie" to dojrzała powieść o ludzkich słabościach, która skłania do myślenia i zapada w pamięć na długi czas. Beata Moskwa, thievingbooks.blogspot.com Beata Bużan Autorka jest nauczycielką, podróżniczką, obserwatorką życia.

• Uczy języków obcych.

Wierzy, że tajemnica porozumienia międzyludzkiego ukryta jest nie tylko w uważności na słowa, rozmówcę, lecz także w umiejętności wyrażenia swoich myśli. Pomimo że jest gadułą, to potrafi usłyszeć to, co pozostaje niewypowiedziane.

Dlatego podpowiada swoim uczniom, jak, kiedy i dlaczego należy mówić. Pewnego dnia, obserwując przyrodę, zorientowała się, że pośpiech w życiu codziennym pozbawia ją mnóstwa przyjemności.

• Praca na kilku etatach pozwala spełnić tylko niektóre marzenia.

• Zatem zwolniła… Zrezygnowała z pracy na akord, usiadła przy biurku i zaczęła pisać.
• Dzięki temu oddycha głęboko, a czytelnicy mają okazję zajrzeć do innego świata.

Z kolei jej największe pragnienia, z odległej czasoprzestrzeni, wymagają przede wszystkim zwolnienia tempa.