Historia mediów, historia dziennikarstwa, historia prasy to nadal te dziedziny, które domagają się szerszego zainteresowania badawczego w Polsce. Współczesne, naukowe zainteresowania nad mediami oscylują wokół ich bezustannej transformacji i są to przede wszystkim analizy socjologiczne.
Pod pojęciem historii należy rozumieć tu szeroki zbiór problemów, zagadnień i zjawisk, które zostały zamknięte w określonych odcinkach temporalnych w prasie, radiu, telewizji, plakacie, rysunku, czy fotografii. Należą one do historii, ale tej, której kontinuum da się jeszcze odczuć, zauważyć i zaobserwować.
Dlatego tak ważne jest zwrócenie uwagi na potrzeby badania dziennikarstwa – jako zjawiska osobliwego, kształtującego opinię społeczną, tworzącego inną, alternatywną rzeczywistość, która często dominuje w społecznym procesie komunikowania. Z recenzji dr Anety Niewęgłowskiej Wspólnym mianownikiem tekstów zawartych w książce jest wysoki poziom wiedzy ich autorów.
Widać, że każdy z zamieszczonych tu rozdziałów jest wynikiem konkretnych zainteresowań badawczych, o czym świadczy między innymi adekwatna i bogata bibliografia. Autorzy poszczególnych rozdziałów łączą w swych rozważaniach, choć w różnych proporcjach, opis z analizą, co jest jednym z warunków uznania tekstu za opracowanie naukowe.
