Zabić gołębia

Świeżo przybyły z Ghany jedenastoletni Harrison Opoku mieszka z matką i starszą siostrą na dziewiątym piętrze wieżowca w jednym z londyńskich blokowisk. Zupełnie nieświadomy czyhających na niego zagrożeń Harri, wicemistrz swojej klasy w sprincie, pędzi przez nowe życie w butach z trzema paskami Adidasa własnoręcznie namalowanymi czarnym flamastrem.

Równie zafascynowany osiedlowym gangiem, co gołębiem przysiadającym na jego balkonie, Harri przyswaja sobie wiele osobliwych elementów nowego życia w Anglii: obserwuje, słucha i uczy się sztuczek umożliwiających przetrwanie w miejskiej dżungli. Kiedy jednak na głównej ulicy osiedla, od ciosów nożem ginie chłopiec, i policka apeluje o zgłaszanie się świadków, zapada zmowa milczenia.

• Harri postanawia wszcząć własne śledztwo.
• W ten sposób nieświadomie naraża kruchy kokon bezpieczeństwa, jakim matka otoczyła rodzinę.

Zabić gołębia, historia zderzenia niewinności z przemocą, nadziei z brutalnością świata, ukazuje przejmujący portret chłopca u progu dorosłości. Ta powieść z godnym podziwu mistrzostwem pokazuje przerażonych nastolatków kryjących się pod maskami twardzieli z gangu.

• Observer Historia Harrisona wciąga bez reszty.
• Jedną z najtrudniejszych rzeczy w literaturze jest pisanie z punktu widzenia dziecka.
• Stephen Kelman robi to genialnie.
• Guardian Powieść Stephena Kelmana to przejmująca historia, wartka akcja i pełni wdzięku bohaterowie.
• Żywy portret namalowany uczciwie, życzliwie i dowcipnie.
• DailyTelegraph Stephen Kelman: Urodził się w Luton w 1976 roku.

• W 2005 roku postanowił zająć się pisarstwem na poważnie i od tego czasu napisał sporo scenariuszy filmowych.
• Jego pierwsza powieść Zabić gołębia została nominowana do nagrody Desmonda Elliotta 2011 i The Man BookerPrize 2011.

Po studiach pracował między innymi jako magazynier, potem w opiece społecznej, w marketingu i samorządzie lokalnym.