Monografia dotyczy stosowania przez samorząd gminny konstytucyjnej zasady proporcjonalności w lokalnym planowaniu przestrzennym. Z tym zagadnieniem wiąże się sądowa kontrola działalności administracji publicznej, bowiem to sąd administracyjny w ramach przeprowadzanej kontroli ocenia czy organy gminy w sposób prawidłowy zastosowały zasadę proporcjonalności.
w jak gmina powinna zastosować zasadę proporcjonalności, aby ograniczenia prawa własności nieruchomości wprowadzone przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego są legalne oraz w jaki sposób sąd administracyjny dokonuje oceny planu pod kątem zastosowania przez gminę zasady proporcjonalności, bowiem jej treść wymusza zastosowanie elementów ocennych w ramach sądowej kontroli miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dopiero bowiem uznanie przez sąd administracyjny, że gmina nie naruszyła zasady proporcjonalności, pozwala na przyjęcie, iż zasada ta została użyta przez gminę w sposób prawidłowy, a tym samym, wydany przez nią akt planistyczny jest zgodny z prawem.
Monografia, poza jej naukowym charakterem, jest skierowana przede wszystkim do uczestników procesu budowlanego (inwestorów, projektantów, deweloperów) oraz adwokatów i radców prawnych zajmujących się tą tematyką, a także przedstawicieli organów władzy publicznej: sędziów sądów administracyjnych oraz pracowników administracji samorządowej oraz rządowej.
