Książka przybliża polskiemu czytelnikowi debaty naukowe i rozwój badań w zakresie konstruktywizmu ugruntowane już w nauce europejskiej i anglosaskiej, ale praktycznie nieobecne lub dopiero pojawiające się na gruncie polskim. Książka stawia sobie za zadanie zaprezentować grono badaczy, którzy mierzą się z próbą przetransponowania teoretycznych dyskusji oraz wartości i słabości analitycznych konstruktywizmu poprzez opis przykładów i rezultatów konkretnych konstruktywistycznych projektów badawczych.
Publikacja składa się z 3 części poświęconych założeniom konstruktywizmu, jego zastosowaniom w badaniu Unii Europejskiej i jej oddziaływania na środowisko zewnętrzne oraz powstawaniu tożsamości europejskiej. Janusz Ruszkowski dowodzi przydatność konstruktywizmu w badaniach oddziaływania europeizacji na funkcjonariuszy w Radzie Unii Europejskiej (europeizacja ad personam).
Barbara Urban prezentuje dorobek teoretyczny niemieckiego konstruktywizmu, w szczególności wyjaśnia za pomocą kategorii tożsamości trudności w powstawaniu Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony oraz Europejskiej Unii Walutowej. Grosse traktuje natomiast konstruktywizm jako metodę inżynierii społecznej, która polega na konstruowaniu, maskowaniu i legitymizowaniu rzeczywistości społecznej.
Badacz przedstawia strategię oddziaływania za pomocą idei na proces integracji europejskiej na przykładzie Parlamentu Europejskiego. Otwiera ją artykuł Anny Skolimowskiej na temat zastosowania konstruktywizmu do analizy instytucjonalnego i materialnego wymiaru zewnętrznych relacji Unii Europejskiej.
Kamil Ławniczak porównuje wyjaśnienia konstruktywistyczne i racjonalistyczne, dochodząc do wniosku, że konstruktywizm ma wiele do zaoferowania w zakresie wyjaśnienia wpływu socjalizacji na unijny proces decyzyjny. Rafał Riedel objaśnia funkcje pełnione przez rotacyjną prezydencję w Radzie Unii Europejskiej za pomocą kategorii roli, wskazując, że przeszła ona ewolucję od funkcji czysto organizacyjnych, poprzez wzrost znaczenia politycznego, aż do ograniczenia jej znaczenia w Traktacie Lizbońskim.
Część tę zamyka Adam Jaskulski, który analizuje wyjaśnienia sposobu kształtowania unijnej rzeczywistości przez wyroki Trybunału Sprawiedliwości. Marta Makowska omawia pojęcie tożsamości europejskiej, przedmiot badań konstruktywistycznych w tym zakresie oraz problemy, wyzwania i nieścisłości występujące w dotychczasowej literaturze przedmiotu.
Jerzy Sielski analizuje z kolei, jak przełamać stereotypy, które tworzą barierę w postrzeganiu imigrantów przybywających do państw Unii, co wymaga to nie tylko prawnego uregulowania tej kwestii, lecz także odpowiedniego jej zaprezentowania w sferze świadomościowej. Jarosław Sadłocha bada wystąpienia przedstawicieli instytucji unijnych z okazji przyznania Unii Europejskiej Pokojowej Nagrody Nobla w 2012 r.
Konrad Madany wskazuje na konstruktywistyczne pochodzenie idei Unii Europejskiej jako potęgi normatywnej oraz dokonuje własnej oceny normatywnego wpływu Unii Europejskiej na Ukrainę (Jacek Czaputowicz, Z Wprowadzenia) Książka jest długo oczekiwaną pozycją na polskim rynku wydawnictw akademickich. Wypełnia lukę w dziedzinie studiów europejskich i, szerzej, stosunków międzynarodowych jako dyscypliny naukowej.
Przybliża polskiemu czytelnikowi debaty naukowe i rozwój badań w zakresie konstruktywizmu ugruntowane już w nauce europejskiej i anglosaskiej, ale praktycznie nieobecne lub dopiero pojawiające się na gruncie polskim. [...\ Autorzy próbują przyczynić się do ewolucji teoretycznej studiów europejskich i stosunków międzynarodowych w Polsce w kierunku zgodnym z najnowszymi tendencjami w nauce światowej, uwzględniając w szczególności ich ,,zwrot socjologiczny" (Z recenzji Xymeny Kurowskiej, Central European University).
