Problematyka statusu zawodów zaufania publicznego była częstym przedmiotem zainteresowania doktryny. Pojawiające się w niej rozważania najczęściej ograniczały się jednak do analizy instytucji właściwych tylko dla pewnej grupy zawodowej, bądź też skupiały się na refleksji o istocie konkretnych zawodów jak np.
Podejmując problematykę takich zagadnień jak pojęcie zawodów zaufania publicznego, ich niezależność i samorządność, a także szczegółowe rozważania nad konstytucyjnymi wzorcami takich instytucji jak tajemnica czy deontologia zawodowa, autor zmierza do ustalenia kształtu konstytucyjnych standardów i wytycznych tworzenia i interpretacji regulacji właściwych dla wszystkich zawodów zaufania publicznego. Ich ustalenie może być bowiem pomocne nie tylko dla przedstawicieli legislacji, ale również dla praktyków stosowania prawa, a zwłaszcza dla przedstawicieli samorządów zawodowych.