Zegarki Pana Słowackiego

Jedenastoletni Adaś przypadkowo trafia na trop skarbu ukrytego przez Juliusza Słowackiego. Do poszukiwań wciąga dziadka – fascynata starych legend, kolegów ze szkoły oraz kolegów starszej kuzynki Krychny, która też marzy o wielkim odkryciu.

• Ekipa Adasia to jednak nie jedyni poszukiwacze.
• Na drodze staje im złowieszczy Francuz J.K.
• Petiniaud.
• Na rywali czekają pułapki i niebezpieczeństwa.
• Kto wygra?
• Rodacy Słowackiego czy budzący grozę obcokrajowiec?

• Gdy obaj znaleźli się w korytarzu, dozorca zamknął drzwi i przekręcił zamek.

Pan Charłamp wepchnął stawiającego nieznaczny, ale jednak, opór Yogiego do swojego mieszkania. Spojrzał ponuro na chłopca, westchnął złowieszczo i polecił grobowym tonem: – Zapraszam do pokoju, kawalerze.

• Janek całkowicie stracił odwagę, odkąd poczuł na ramieniu ciężką dłoń starszego mężczyzny.

• Dodałem szczyptę cynamonu, jak moja świętej pamięci małżonka Michalinka.
• Chłopiec powąchał parujący napój i z przyjemnością wciągnął zapach kakao i cynamonu.
• Ust jednak nie zanurzył.
• Charłamp uśmiechnął się.
• – Nie zamierzam kawalera otruć.

Potulnie podreptał zatem do pokoju… – Pij, kawalerze, póki gorące. Przynajmniej nie przed uzyskaniem odpowiedzi… Charłamp odczekał chwilę, aż chłopiec trochę się napije i dopiero wtedy zapytał: – A teraz, mój młody kawalerze, wyjaśnij mi, co tu robicie?