Zielone i złote

Seria brutalnych morderstw i innych przestępstw. Kryminał policyjny rozgrywający się na początku lat 90.

• XX wieku w Warszawie.
• Wśród jego bohaterów na pierwszy plan wybija się Ewa – młoda, atrakcyjna i ...
• bezwzględna dziewczyna.
• Na planach dalszych, mamy galerię niebanalnych typów ze środowiska przestępczego.

Śledztwo prowadzą, nie przebierając w środkach, znani z wielu poprzednich kryminałów tego autora porucznik Mazurek i chorąży Pozorski. Teraz już jednak nie są milicjantami, ale policjantami, gdyż nastały nowe czasy.

• Cóż, czasy się zmieniły – jednak przestępczość i opisujące ją kryminały nic nie straciły na popularności.
• AGNIESZKA SAPIGÓRSKA: Warszawa kryminalna, początek lat dziewięćdziesiątych.

Ich znakiem jest też przemianowanie Wydawnictw Ministerstwa Obrony Narodowej, które wydało większość kryminałów Wojta, na wydawnictwo Bellona, które opublikowało „Zielone i złote” zachowując jednak popularną markę kryminalnej serii – Labirynt. Ewa Modlińska to szczupła, atrakcyjna, ciemnowłosa dziewczyna, zaradna i bezwzględna.

Jej celem jest dostatnie, wygodne życie, interesują ją tylko tytułowe „zielone i złote”, czyli forsa, forsa, forsa. Mężczyzn traktuje jako środek do osiągnięcia wymarzonego statusu – jest utrzymanką wielu panów, którzy zarabiają niekoniecznie legalnie.

• Michał Kałucki – wysoki barczysty blondyn około trzydziestki z zaczątkami łysiny.
• Jego poznajemy jako pierwszego.
• Właśnie opuścił warunkowo więzienie i wraca do domu i do Ewy, której oczywiście nie zastaje.
• Jest złodziejem, mistrzem otwierania zamków.
• Odsiedział trzy lata w Rawiczu nie sypnąwszy wspólników.

Zwodzi, kłamie, kręci, udaje głupszą niż jest, byle tylko utrzymać się na powierzchni. Kiedy jednak przychodzi po swoją dolę, tamci twierdzą, że wydali wszystko na adwokata i zapewnienie godnych warunków życia Ewie, o co prosił sam Michał.

• Anatol Grąbiela – wysoki, tęgi szatyn koło pięćdziesiątki.
• To on był jednym ze wspólników Kałuckiego i kolejnym sponsorem Modlińskiej.
• Za kasę z napadu wybudował sobie piękną willę.
• Czy uszczknął coś z części należnej byłemu więźniowi?
• Bardzo możliwe.
• Bolesław Jeziorowski – tęgi czterdziestokilkulatek pochodzący ze Szczecina.
• Kombinator i przemytnik.
• Nawet „znajomych” z półświatka potrafił okantować, a Ewa mu pomagała.
• To jego zwłoki zostają znalezione jako pierwsze.
• „Oberwał kozikiem między żebra i wyzionął ducha” we własnym domu.
• Adam Lichoń i Mieczysław Papieracki – dwaj kuple Michała Kałuckiego, jeszcze z piaskownicy.
• Proponują mu skok na willę bogatego gościa, a ten przyjmuje propozycję.
• Przecież jest najlepszy w swym fachu, bez niego chłopaki nie otworzą sejfu.

• Ma koneksje, ma pieniądze i potrafi być bezwzględny.
• Skoro jest przestępstwo, musi być i organ ścigania.

Francouis Desquriac – bujne kręcone włosy w kolorze dojrzałego zboża, gładka wypielęgnowana i młodzieńcza twarz – dobiegający czterdziestki Belg z domieszką krwi francuskiej i polskiej lubi swoje odbicie w lustrze. Całą tą sprawą od początku zajmują się porucznik Mazurek i chorąży Pozorski, a zwłokami – lekarz medycyny sądowej – Kawecki.

• Jednak powoli, ale uparcie brną do przodu.
• Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem wydawnictwa Bellona (Warszawa 1991) w serii „Labirynt”.
• Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 35.
• Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.

Panowie krążą po dzielnicach Warszawy, szukają poszlak, próbują uzyskać jakieś informacje, a nie jest to proste, kiedy właściwe każdy, kto mógłby powiedzieć coś w tej sprawie, ma sporo za uszami i woli zachować milczenie.