Dobrze się stało, iż Maciej Szargot, autor pionierskiej monografii dorobku lirycznego Zygmunta Krasińskiego, zdecydował się na synchroniczno-tematyczny sposób omawiania przedmiotu swoich zainteresowań i że postanowił pisać o ,,tematach i obrazach" zamiast o okresach twórczości poety. [...\ Katastrofista i pesymista w swoich wielkich dramatach - w latach czterdziestych, pod wpływem Augusta Cieszkowskiego przeżywa swoiste nawrócenie i jawi się w aurze mesjanistycznej utopii.
Istotnie - jest to, z jednej strony, liryka katastrofisty, pesymisty, umarłego za życia, z drugiej zaś - głosiciela niebiańskiego ukojenia. Dwa istotne motywy, jakimi są ,,grób" i ,,anioł" - też wyrażają wspomniane postawy.
[...\ Jest to praca rzetelna, sumiennie odnotowująca wyniki badań, skłaniająca czytelnika do refleksji i wzbogacająca w zasadniczy sposób wiedzę o zapominanym dzisiaj poecie. w ,,Pamiętniku Literackim" 2001, nr 92/3
