Złe

"Wystarczy, by dobrzy ludzie nic nie robili, a zło zatriumfuje" - Edmund Burke Baskin Zachodnie, miasteczko na polskim wybrzeżu, wydaje się zbyt małe, aby pomieści całe zło, jakie się w nim dzieje. Zło czynione przez człowieka człowiekowi, gdyż w tym akurat przypadku niepotrzebna jest pomoc diabłów, demonów czy jakichkolwiek innych istot.

• Jeden dzień z życia rodziny Jasińskich.

• Andrzej - ojciec, alkoholik i oprawca swojej rodziny.
• Iwona - matka, ofiara przemocy domowej.

Dwadzieścia cztery godziny koszmaru, jaki rozgrywa się w setkach miast, miasteczek i wsi. Justyna, Kryspin i Michał - maltretowane i okaleczone psychicznie dzieci, dla których normalność to marzenie.

• Tomasz, Marcin i Krzysztof - mimowolni uczestnicy dramatu.
• Polskie Fargo, bracia Coenowie nie powstydziliby się tej opowieści.
• Michał Chmielewski pisze mocno i ciekawie, ma surowy styl i nie bawi się w niepotrzebny manieryzm.

Jego historia jest brutalna, tak jak brutalna może być małomiasteczkowa rzeczywistość, pod płaszczykiem prowincjonalnej nudy skrywająca historię śmierdzącej alkoholem przemocy domowej, rodzicielskiego okrucieństwa i złamanego dzieciństwa. Akcja powieści rozgrywa się w ciągu dwudziestu czterech godzin, znacznie mniej czasu potrzeba, żeby książkę przeczytać.

• Jan Krasnowolski, autor Klatki Naturalistycznie odmalowana groza małomiasteczkowego życia.

Jednak to, co po niej zostaje, pamięta się długo. "Złe" momentami kojarzy się z książkami Jacka Ketchuma, a to znaczy, że po lekturze czytelnik będzie się czuł tak sponiewierany, jakby wypadł z roller coastera.

• O złych wyborach i ich konsekwencjach.
• O ludziach wciąż poszukujących odrobiny ciepła, mimo że już dawno zapomnieli czym jest miłość.

Dawid Kain, autor Fobii i Kotku, jestem w ogniu Historia o niekochaniu. Chmielewski, opisując poplątane losy bohaterów i odsłaniając ich kolejne tajemnice, umiejętnie dawkuje napięcie.

• "Złe" czyta się nadzwyczaj dobrze.
• Marcin Jamiołkowski, autor Okupu krwi i Kellera