Znamiona śmierci biologicznej całego ustroju obejmują nieodwracalne zatrzymanie wszystkich funkcji życiowych, w tym przede wszystkim całkowitą i trwałą utratę funkcji mózgowych, określaną jako śmierć mózgu. To stan, w którym mimo ewentualnego sztucznego podtrzymywania funkcji krążeniowych i oddechowych, nie ma możliwości odzyskania świadomości ani aktywności mózgowej, co medycznie i prawnie równoznaczne jest ze śmiercią jednostki.
