Recenzowana praca jest pierwszą kompletną monografią Szkoły Polskiej w Batignolles, do której napisania wykorzystano wszystkie istniejące źródła i opracowania. Należy wskazać na pionierskość i nowoczesność pracy [...\ Do tej pory nikt z Polaków zajmujących się jakimś zagadnieniem nie przeprowadził tak szeroko zakrojonej kwerendy we Francji [...\.
Kompletność dzieła polega także na omówieniu i wyczerpaniu wszystkich problemów edukacji szkolnej, które w takim ujęciu nie zawsze znajdują się w książkach polskich historyków wychowania. Książka wypełnia lukę w pamięci historycznej, gdyż tak ważnego hasła nie ma w polskiej Encyklopedii pedagogicznej XXI w.
[...\ Autorka wniosła nowe i świeże spojrzenie, pokazując, jak idea wychowania narodowego może być różnie pojmowana w zależności od epoki, miejsca i warunków. W ten sposób polska tradycja wychowania narodowego Klementyny Tańskiej, Stanisława Szczepanowskiego, Lucjana Zarzeckiego wzbogacona została o koncepcję emigracyjną.
Juliana Dybca Podkreślić należy, że praca we wzorcowy wręcz sposób analizuje kontekst francuskiej polityki i oświaty, a także tło związane z historią XIX-wiecznej pedagogiki. Bez tak szerokiego oglądu ówczesnej naukowo-edukacyjnej rzeczywistości, bez dotarcia do nieznanych, w znacznym stopniu po raz pierwszy w niniejszej rozprawie prezentowanych źródeł ukazanie owego batignolskiego fenomenu byłoby zapewne niemożliwe.
