(..)Zamiarem autorów niniejszego opracowania było przedstawienie różnych rozwiązań organizacyjnych związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa imprez masowych w Europie. W tym celu dokonano analizy treści przepisów prawa obowiązujących w wybranych krajach europejskich, a także w prawie międzynarodowym.
Autorzy przeprowadzili również wizyty studyjne w wybranych obiektach sportowych, zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami (m.in. w Wielkiej Brytanii i Portugalii), mieli możliwość bezpośrednio uczestniczyć w procesie organizacji oraz zabezpieczenia krajowych i międzynarodowych imprez sportowych, zapoznali się także z dokumentacją oraz z infrastrukturą tych obiektów.
Za pomocą metody sondażu diagnostycznego zrealizowano szereg wywiadów z przedstawicielami podmiotów zaangażowanych w proces zapewnienia bezpieczeństwa imprez masowych, m.in.: funkcjonariuszami Policji, organizatorami imprez, kierownikami ds. Pozyskane informacje umożliwiły gruntowne poznanie teoretycznych podstaw systemu zabezpieczenia imprez masowych, natomiast wykorzystanie metody obserwacji uczestniczącej pozwoliło na zapoznanie się z praktykami stosowanymi przez poszczególne służby w przedmiotowym zakresie.
Zamierzeniem autorów była analiza sposobu zapewnienia bezpieczeństwa w jak największej liczbie państw europejskich, jednak z przyczyn niezależnych, m.in. braku możliwości nawiązania kontaktu z osobami zajmującymi się tą problematyką i zbyt małego zasobu przekazanych informacji (np.
spowodowanego brakiem regulacji prawnych), w opracowaniu uwzględniono dziewięć państw, tj.: Polskę, Wielką Brytanię, Niemcy, Francję, Holandię, Ukrainę, Rumunię, Bułgarię i Słowację.
