Bóg tak chciał

Jak zapomnieć coś, czego nie da się zapomnieć? Jest grudzień 1969 roku.

• Gdańsk.
• Deszczowa i nieprzyjemna aura.
• Dwunastoletni Wołodia wraca właśnie z nabożeństwa do swojego domu.

• Nie wie jeszcze, że w domu rozgrywa się tragedia.

Myśli o tym, o czym zazwyczaj myślą mali chłopcy w jego wieku o dziewczynach, filmie, który chce zobaczyć, kolegach z podwórka... Przychodzi akurat w momencie, gdy jego matka jest gwałcona, a przerażona siostra na to patrzy.

• Napastnik ginie.

Niewiele myśląc, chłopiec idzie po broń taty, wraca do pokoju i strzela. W pewnym sensie ginie też Wołodia jego beztroskie dzieciństwo, poczucie bezpieczeństwa, świat, jaki znał, znikają bezpowrotnie.

• Zostaje tylko pamięć wydarzeń, które będą go prześladować przez całe dorosłe życie.
• Bóg tak chciał to przejmujące studium wieloletniej traumy, wiodącej na skraj przepaści.