Brud

300 tys. fanów na Facebooku.

• 120 tys.
• sprzedanych egzemplarzy „Pokolenia Ikea” i „Pokolenia Ikea.
• Kobiety”.
• Piotr C.
• wraca ze swoją trzecią książką.

Relu jest warszawskim adwokatem, który mieszka w Lemingradzie, czyli w dzielnicy Wilanów. Jego najcenniejszym klientem jest Janusz, zdemoralizowany multimilioner, a najlepszym przyjacielem Józek – wierny pies.

• Relu nie lubi ludzi, ale ludzie lubią jego.
• Przychodzą, aby mu się zwierzać.

Pije więc i słucha ludzkich tajemnic w świecie, gdzie kobiety są łatwe, a mężczyźni bezduszni. Prowadzone rozmowy bezlitośnie obnażają brud wymuskanego świata mężczyzn w drogich garniturach i kobiet w jeszcze droższych kostiumach.

• Tu wszystko pozornie jest doskonałe.
• Jest wspaniały ojciec, adwokat z własną kancelarią.
• Piękna żona.
• Czarujący syn.
• I pies.
• Do momentu, aż spojrzysz głębiej.
• Bo każdy kryje jakiś brud.
• Kochankę.
• Kochanka.

• I wrzask.
• To książka o samotności.
• O czymś, co może jest miłością.
• I o strachu przed śmiercią.
• *** Wkurwia nas wszystko.

Sekretnie oglądane porno, eksplozje wściekłości, ploty, plotki, alkohol, narkotyki, środki nasenne, modły, aby sąsiad miał gorzej, radość, że komuś się nie powiodło. Że jest za ciepło, że jest za zimno, że ktoś coś powiedział, że ktoś czegoś nie powiedział, że ktoś zostawił otwartą klapę od kibla, że zarysowaliśmy w samochodzie zderzak, że nam nie dała albo że nam dała zbyt powściągliwie, że ktoś nie wysłał e-maila albo obiecał, ale tego nie zrobił, że nam żarcie do stolika przynieśli zbyt mało energicznie i nie pocałowali wystarczająco miłośnie w dupę.

• Nasze życie staje się ciągiem tanich, niepotrzebnych dram.

Irytujemy się drobiazgami, czyli rzeczami, które tak naprawdę nie mają znaczenia. Zamiast żyć, odczuwać, cieszyć się, napierdalamy na nieustającym wkurwie.

• Piotr C.
• - bloger i pisarz.
• Autor bestsellerowych powieści, a także jednego z najpopularniejszych w polskim internecie bloga pokolenieikea.com.
• Korporacyjny szczur, któremu udało się wywalczyć niezależność.
• Mieszka na warszawskiej Ochocie.
• Nie czuje potrzeby bycia rozpoznawalnym.