Ciągłość i zmiana w świecie islamu

Książka traktuje o „Arabskiej Wiośnie”, historycznych i współczesnych relacjach Polaków z mieszkańcami Bliskiego Wschodu, prawie i bioetyce muzułmańskiej, arabskich społecznościach i muzułmańskich mniejszościach w Europie Zachodniej oraz w rosyjskojęzycznym kręgu kulturowym. Z jednej strony tradycjonalizm widoczny jest w życiu społecznym na Bliskim Wschodzie.

• Właśnie młodzież była siłą napędową „Arabskiej Wiosny”, która wybuchła na Bliskim Wschodzie w 2011 roku.

Z drugiej – Arabowie chętnie korzystają z obcych wynalazków: anten satelitarnych, telefonów komórkowych, smartfonów i tabletów, zaś młodzież arabska ogląda zachodnie seriale i słucha zachodniej muzyki. Wielu europejskich komentatorów widziało w niej wyraźne opowiedzenie się arabskich społeczeństw po stronie nowoczesności.

• Szybko jednak nastąpił zwrot ku tradycji.
• Ujawnili się fundamentaliści różnej proweniencji, którzy pogłębili destabilizację regionu.

• W Europie odżyły dawne lęki przed islamem.
• Nasiliła się więc potrzeba mówienia o muzułmanach w sposób spokojny i merytoryczny.

Napięcie między tym, co religijne i świeckie, dawne i nowe, rdzenne i zapożyczone ujawniło się z całą mocą.