Wybór wierszy nestora węgierskiej poezji współczesnej. Czytając wiersze Pétera Kántora, uczymy się zachwytu nad światem.
Poeta zabiera nas na spacer po rodzinnym mieście, prowadzi nad Dunaj - swoją ulubioną rzekę - pokazuje cuda, małe i duże, ale nie zapomina też o usterkach, nawet jeśli ich sprawcą jest sam Bóg. Wyraźniej widzimy swoje życie i życie innych: ludzką wielkość, słabość, grzechy.
W pokojach wkręcamy nowe żarówki, żeby ,,nad światem mrok nie zapanował". Czytając wiersze Pétera Kántora, cieszymy się i martwimy, uśmiechamy się i smucimy razem z jednym z największych żyjących poetów węgierskich.
Idę, póki mnie nie wystrzelą w kosmos, idę, póki żyć się nie nauczę.