Diable eliksiry

Powieść jest fikcyjną autobiografią. Urodzony w Świętej Lipce Protagonista Medard, po okresie szczęśliwego dzieciństwa, wstępuje do klasztoru.

• Napotyka na swojej drodze wiele spokrewnionych z nim osób, sam jednak z początku nie jest tego świadom.

Dorasta za jego murami, a ponieważ podąża ścieżką powołania w sposób wzorowy, dostępuje zaszczytu sprawowania dwóch ważnych funkcji: zarządza komnatą z relikwiami, w której podług legendy spisanej przez św. Antoniego, znajdują się diable eliksiry, oraz zaczyna głosić kazania.

• Jego talent oratorski sprowadza go jednak na złą drogę.
• Pewnego razu oświadcza, że sam jest św.
• Antonim, wskutek czego traci przytomność i swój dar.
• Szybko go jednak odzyskuje, pijąc z butelek diablich eliksirów.
• Kiedy młoda kobieta imieniem Aurelie, łudząco przypominająca św.

Rozalię, zwierza mu się z miłości do niego, Medard postanawia opuścić klasztor. Przeor, który spostrzega niepokój mnicha, wysyła go w podróż do Włoch.

• Podczas swej wyprawy spotyka mężczyznę, śpiącego w pobliżu przepaści i zagrożonego upadkiem w otchłań.
• Gdy mnich próbuje go zbudzić, ten wpada w przerażenie i spada.

• Tam jest uwikłany w związek z macochą Aurelii, Euphemią...

Przez pomyłkę wszyscy biorą Medarda za owego nieszczęśnika, dzięki czemu zostaje on przyjęty do zamku jako książę Viktorin. (za Wikipedią) A żeby się dowiedzieć, jak się potoczyły dalsze dzieje naszego bohatera, należy przeczytać książkę.

• I będzie to zdecydowanie dobra i przyjemna lektura.
• Polecamy!
• Przeł.
• Ludwik Eminowicz