Monografię poświęcono zagadnieniu miejskiego kontekstu gospodarki współdzielenia, z uwzględnieniem nowatorskiego podejścia do kwestii zależności między przestrzeniami publicznymi a skłonnością do współdzielenia. Tezą rozważań uczyniono to, że gospodarka współdzielenia w miastach jest pożądanym zjawiskiem, poprawiającym jakość społeczności miejskiej.
Tak postawioną kwestię zweryfikowano w ramach badań ankietowych, dotyczących zagadnień współdzielenia w czasie pandemii i po jej zakończeniu. Przedstawiona analiza dotycząca świadomości istnienia różnych zastosowań sharing economy w zakresie realizowania przemieszczeń w mieście poprowadziła do wniosku, że w każdym przypadku badacz otrzymał wyniki, których interpretacja zależna jest od wielu zmiennych socjodemograficznych.
Zauważono, że poziom świadomości użytkowników miast dotyczący tych zastosowań jest wysoki, ale cechuje go także zmienność w czasie. Przyszłość gospodarki współdzielenia w mieście będzie więc zależna od zestawu różnych zmiennych, innych niż te, które obserwowano w czasie pandemii.
