Grzechy Spartan (i nie tylko

Najnowsze badania naukowe z końca XX i początku XXI wieku dowodzą, że w każdej populacji męskiej jest około 5 procent zdecydowanych homoseksualistów. Do nich należałoby zaliczyć także dodatkowo osoby uznające się za biseksualistów; to prawdopodobnie geje odczuwający dużą potrzebę kontaktów z płcią przeciwną (badania D.

• Hamera).
• Również prof.
• R.
• A.

Lippa potwierdza tezę, że zarówno homo, jak i biseksualiści mają podobne, kobiece cechy psychiki, wynikające zapewne z nadmiernej feminizacji płodów męskich w czasie ciąży. Dopiero w drugiej połowie XX wieku przeprowadzono miarodajne badania dotyczące zachowań homoseksualnych na dużych, reprezentatywnych grupach.

• Okazało się, że około 20 proc.
• mężczyzn przyznawało się do dających satysfakcję kontaktów i fantazji seksualnych z innymi mężczyznami.
• Ciekawe rezultaty przyniosły także badania nad homofobią, czyli patologicznym lękiem przed homoseksualistami.

• Teorię taką potwierdziły naukowe eksperymenty prof.
• H.E.
• Adamsa z Uniwersytetu Georgia w roku 1996.
• Badano reakcję (stopień podniecenia) narządów płciowych mężczyzn, deklarujących wrogość wobec homoseksualizmu.
• Okazało się wprost, że...
• mają erekcję na widok męskich narządów płciowych i scen miłości homoseksualnej (por.
• Barbara Pilecka Psychospołeczny kontekst homoseksualizmu).
• Potwierdzone zostały ustalenia pionierskiego raportu Kinsleya, że tylko ok.
• 50 proc.
• populacji nawiązuje kontakty seksualne wyłącznie z osobami płci przeciwnej.
• Potwierdzone też freudowskie hipotezy o roli wychowania w genezie wielu zachowań seksualnych jednostki.
• Brak atrakcyjnego wzorca męskości w dzieciństwie może u chłopca prowadzić do nadmiernej bierności.

Dawniej już Freud twierdził, że jednostka reaguje aktami paniki i gniewu, gdy ukryte skłonności jej samej mogą wyjść z mroków podświadomości na światło dzienne. Psycholog Bieber w badaniach przeprowadzanych w roku 1972 nie znalazł w licznej grupie homoseksualistów ani jednego przypadku prawidłowej relacji młodego mężczyzny z ojcem.

• Regułą była też silna więź uczuciowa z matką i uwikłanie w konflikty między rodzicami.
• Ojciec nierzadko wykazywał zazdrość o miłość matki do syna.
• Koncepcje Freuda w swoisty sposób modyfikują dziś nawet niektórzy moraliści katoliccy.
• Uważają, że podporą dla młodych mężczyzn może być Autorytet Najwyższy.

• Kościół nadal traktuje homoseksualizm jako wynik nieodpowiedniego wychowania młodego człowieka.

Ojciec Józef Augustyn, jezuita, pisał w szkicu zamieszczonym w książce Kościół wobec homoseksualizmu: Doświadczenie Ojca niebieskiego staje się dla osoby homoseksualnej, zwykle głęboko zranionej w relacji do swojego własnego ojca, doskonałym lekarstwem. Powracają popularne koncepcje psychologów: że uzyskanie męskiej tożsamości przez chłopca wymaga oderwania się od matki, a jej dominująca rola przeszkadza w rozwoju dojrzałości.

• Zdominowany syn nie może nawiązać prawidłowych relacji z innymi kobietami.
• Wychowanie może wzmacniać lub osłabiać pewne cechy.
• Decydujące znaczenie mają jednak geny!
• Coraz więcej naukowców wskazuje na wrodzony charakter zachowań seksualnych.

Na przykład: Specjaliści od neuropsychologii pod koniec minionego stulecia wykryli różnice w budowie mózgów osób o różnej orientacji seksualnej. Na zachowania ich mają wyraźny wpływ cechy genetyczne (a odziedziczalność orientacji homoseksualnej u mężczyzn wynosi 30 procent; u kobiet jest jeszcze wyższa).

• Wszystko zaczyna się od mózgu.
• Homoseksualni mężczyźni wykazują pewne cechy feminizacji mózgowia.

Mimo tej feminizacji, ich zachowania mają także wiele cech wspólnych z samczymi upodobaniami supermenów (silniej niż kobiety reagują na erotyczne bodźce wzrokowe; większe znaczenie przywiązują do młodego wieku partnera). Bardziej kobiece są ich wrodzone cechy, powodujące różnice w wykonywaniu zadań angażujących pamięć, myślenie i planowanie wzrokowo-przestrzenne.

• Geje charakteryzują się mniejszym nasileniem agresji fizycznej i większym stopniem empatii niż hetero.
• Ich wzorzec agresji przypomina bardziej wzorzec kobiecy niż u heteroseksualnych mężczyzn.

Na przykład: w skuteczności trafiania do celu mężczyźni homoseksualni osiągali wyniki znacznie gorsze od mężczyzn heteroseksualnych, choć nie różnili się od nich ani wzrostem, ani budową, ani stopniem wytrenowania. Współczesne badania i teorie naukowe dotyczące orientacji seksualnej przedstawił zwięźle Arkadiusz Brzask w pracy Homoseksualizm u mężczyzn.

• Aspekty psychologiczne, psychiatryczne i ewolucyjne.

• Wychowanie może potem ujawnić lub częściowo tłumić orientację, ale jej nie zmieni.
• Jak pisze autor książki: Możliwości korekty orientacji jako cechy trwałej i głęboko uwarunkowanej są właściwie żadne.

Z badań wynika, że orientacja jest wrodzona, kształtowana przez geny i rozwój płodu w czasie ciąży. Uważamy zatem, że postępowanie wychowawcze wobec młodzieży zorientowanej homoseksualnie winno być raczej nastawione na wychowywanie społeczeństwa w duchu różnorodności zachowań seksualnych człowieka, niż na traumatyzującej psychicznie próbie zmiany orientacji [...\.

• Stuprocentowych homoseksualistów jest w każdej populacji mniej więcej tyle samo.
• W niektórych środowiskach zachowania homoseksualne mogą być jednak częstsze niżby wynikało z wrodzonych skłonności.
• Odizolowane od kobiet grupy żołnierzy stanowiły przez lat tysiące swego rodzaju zakony rycerskie.
• Męska przyjaźń miała w nich często posmak erotyczny.

Nie ulega żadnej wątpliwości fakt, że orientacja homoseksualna kształtuje się u mężczyzn pod wpływem interakcji czynników genetycznych i oddziaływania różnych czynników (nieznanych) na wewnątrzmaciczny rozwój płodu. W pewnych kulturach miłość kwitła, była akceptowana, opiewana przez poetów, sławiona przez filozofów.

W innych obrzucana klątwami, straszona ogniem piekielnym, chowana pod korcem. W specyficznej sytuacji był kojarzony z Cerkwią rycerski zakon Kozaków; w istocie pogański skupiał grzeszników bez winy.

• Hajdamacy dekalogu nie znali, nawet ze słyszenia.

• Kiedy Kozacy walczyli z katolikami sławiono ich.
• Kiedy się przyjaźnili już nie.

Wmówiono im tylko w pewnym czasie, iż są obrońcami prawosławia, a udało się to dzięki temu, że katoliccy panowie Ukrainy jawili się jako zagrożenie dla swojaków, tych naszych, skupionych wokół chłopskich cerkwi. Moraliści różnych epok zawsze wiedzieli swoje: bić się, mordować, łupić wrogów to dobrze!

• Jeżeli natomiast ktoś tam chciałby się po kryjomu całować?
• Zgroza!
• Część 1 5 Miłość w koszarach 5 Wojowniczy Eros?
• 8 Słodkie pocałunki...

• Absolwent Uniwersytetu Śląskiego (polonistyka).
• Od roku 1975 redaktor ogólnopolskiej gazety Sport (Katowice).

16 Panowie i niewolnicy 28 W czasach Chrystusa 41 Eros na stosie 48 Słownik antycznej miłości 57 Część 2 90 Ze Sparty do Jerozolimy, czyli celibat w żelaznej zbroi 90 Podsumowanie 121 Bibliografia 126 Jan Kochańczyk Dziennikarz. Droga zawodowa: od korektora do zastępcy sekretarza redakcji, kierownika działu publicystyki i szefa redakcji dodatków kolorowych.

Publikacje dotyczące głównie sportów lotniczych, lekkoat-letyki, pływania i problemów ruchu olimpijskiego. Nagrody dziennikarskie i literackie miedzy innymi Grand Prix prezesa koncernu prasowego RSW (Warszawa) za cykl publikacji dotyczących sportu zawodowego w krajach socjali-stycznych (1989).

• Nagrody w konkursach na artykuły i opowiadania sportowe.

Polskie opinie i dyskusje odbiły się wtedy echem także w Związku Radzieckim (epoka pieriestrojki Gorbaczowa) i przyspieszyły reformy ruchu olimpijskiego po naradzie na Kubie. Od 1991 roku zastępca redaktora naczelnego tygodnika filmowego Ekran, przeniesionego w tym czasie z Wars-zawy do Katowic (Grupa Fibak Noma Press).

• Od 1994 zastępca redaktora naczelnego tygodnika Panorama.

• Wydania książkowe m.
• in.
• Filmowe skandale i skandaliści (Twój Styl, 2005) oraz Ścigany Roman Polański (część biograficzna).

Współpraca z katowickimi redakcjami Dziennika Śląskiego, Wieczoru, Integracji Europejskiej i in.