W tej syntezie dziejów Norwegii nacisk świadomie został położony na historię niepolityczną. [...\Podanie dziejów Norwegii z naciskiem na pojedyncze wydarzenia nie pozwala - naszym zdaniem - zrozumieć, w jaki sposób kraj ten przekształcił się z ubogiej prowincji na peryferiach Europy z najbogatsze państwo świata.
Wyjaśniają to natomiast procesy społeczne i kulturowe, które współtworzyły dojrzałe i odpowiedzialne społeczeństwo obywatelskie - norweską wspólnotę o dużym zaufaniu społecznym [...\. Przyjęte cezury to rok 1814 - data uchwalenia konstytucji 17 maja, utworzenia niepodległej Norwegii, a następnie unii ze Szwecją; rok 1905 - moment zerwania unii i proklamowania niepodległego Królestwa Norwegii; a opis ostatniego wieku został doprowadzony do końca milenium.
