Instruktaż nadmierny. Historia pewnej przygody seksualnej

W 1987 roku w polskich szkołach pojawił się podręcznik do edukacji seksualnej. O seksie mówił bez ogródek, radził, jak podjąć decyzję, jak się kochać, by było przyjemnie, jak nie zajść w ciążę.

• Związki homoseksualne prezentował jako nieróżniące się od heteroseksualnych.
• Nie straszył seksem w pojedynkę.
• W szkołach utrzymał się tylko dwa miesiące.
• Konserwatyści okrzyknęli go podręcznikiem masturbacji i defloracji.
• Postępowcy w zasadzie go nie bronili, uznając za zbyt progresywny.

Protestowała tylko młodzież, bo wreszcie ktoś odpowiedział na pytania, które zadawała w szkole i stawiała w listach do seksuologów. Wiesław Sokoluk, pomysłodawca i główny autor podręcznika, opowiada Agnieszce Kościańskiej, jak to się stało, że to właśnie on go stworzył.

• Jaką drogę intelektualną i życiową przeszedł?

Co chcieli wiedzieć młodzi ludzie, którzy pisali do niego listy, z czym przychodzili do poradni, jakie tematy drążyli na lekcjach? Skąd wiedział, jak pisać, by trafić do serc nastolatków?

• I co stało się później?