Jedenaście studiów i szkiców literackich składa się na książkę o największym po Chopinie polskim kompozytorze i jednym z najwybitniejszych w muzyce pierwszej połowy XX wieku, Karolu Szymanowskim (1882-1937), będącą zarazem panoramą życia artystyczno-intelektualnego epoki, której był on nieodrodnym dzieckiem, ale także współtwórcą, aby wreszcie stać się jej muzycznym symbolem. Z publikowanych w latach 1989-2012 w kraju i za granicą tekstów wyłania się portret genialnego kompozytora, który zawsze najbardziej chciał być pisarzem i jak żaden może inny muzyk żył literaturą.
