Kobieta, która wiedziała za mało

Czasem twoje życie musi się wykoleić, żeby potem znowu nabrało rozpędu. Marzena Wierzba jest popularną pisarką, której rytm życia wyznacza pisanie kolejnych pretensjonalnych, przeerotyzowanych książek.

• Nagle jej uporządkowany świat zaczyna się rozpadać.

Mąż, szanowany notariusz, angażuje się w romans z młodą kobietą, syn zaskakuje ją niekonwencjonalnymi wyborami, a w dodatku pisarka pada ofiarą psychofanki. Suma złych doświadczeń sprawia jednak, że Marzena, zamiast się ostatecznie załamać, podejmuje walkę z przeciwnościami losu.

Aby dodać sobie animuszu, zaczyna wymyślać optymistyczne sentencje i zapisywać je na różowych karteczkach, a następnie umieszczać na Facebooku. Fakt, że zostaje z tego powodu nazwana „Coelho w spódnicy”, martwi ją tylko na początku, a smutek skutecznie rozwiewa liczba lajków, udostępnień i pełnych zachwytu komentarzy wiernych fanek.

• Ostatecznym celem i ideałem Marzeny staje się Suka - tytułowa bohaterka jej najnowszej powieści erotycznej.
• – Pani Marzeno, nie otworzy mi pani?
• – dobiegł ją znajomy głos.

• Trudno właściwie przewidzieć, wszak nie sposób prognozować reakcji psychopaty.

Nie wiedziała, czy lepszą taktyką będzie coś odpowiedzieć, czy też milczeć, licząc, że cisza podziała na intruzkę deprymująco. – Wpuść mnie, kurwo, słyszysz?

• – Jak się tu dostałaś?
• Odejdź!
• – Marzena trzęsła się ze strachu.
• – Chciałam tylko porozmawiać.
• Wpuść mnie!
• – Nie mamy już o czym rozmawiać, rozumiesz?
• – Chciałam porozmawiać o literaturze.
• Pokazać ci to, co napisałam.
• – Możesz mi wysłać mailem!
• Zofia zaśmiała się głośno.
• – Zwariowałaś?

– krzyknęła tamta zmienionym, niemal męskim głosem, zupełnie jakby coś w nią wstąpiło. Skoro już tu jestem, to może jednak wypijemy kawę i porozmawiamy o tym, co napisałam?

• – Włamujesz się do mojego domu i proponujesz mi kawę?
• – syknęła Marzena.
• – Oj, zdążyłam już całkiem dobrze poznać twój dom.
• – Co?
• Byłaś tu wcześniej?
• – Parokrotnie.
• Oczywiście pod twoją nieobecność, więc nie mogłaś wiedzieć.
• No dalej, otwieraj te drzwi.
• Nie będziemy tak rozmawiać przez ścianę.
• Przyznasz chyba, że to nie ma sensu?
• – Na twoim miejscu uciekałabym stąd.
• – Marzena próbowała nadać swojemu głosowi groźny ton.
• – A to dlaczego?
• – Wiem, że policja cię szuka.
• Wezwałam ich… – Niby jak?

• A może przez Internet, do którego odcięłam ci dostęp?
• Daniel Koziarski (ur.
• 1979 r.

Przez komórkę, którą zostawiłaś na dole, czy może przez stacjonarny telefon, z którego zrezygnowałaś? w Gdyni) – pisarz, prawnik, podróżnik, zjadliwy komentator rzeczywistości.

• Autor artykułów prasowych i internetowych.
• Twórca m.in.

„Socjopaty w Londynie”, „Klub samobójców”, a także „Zbrodni pozamałżeńskich”, napisanych w duecie z Agnieszką Lingas-Łoniewską.