Podstawowa teza tej książki to przekonanie, że żyjemy dzisiaj w bardzo poważnym kryzysie cywilizacyjnym i społecznym. Jednym z jego wymiarów jest kryzys intelektualny.
Socjologia, jak i inne nauki, w szczególności społeczne, przeżywa zatem kryzys podwójnie; przejawia się on głównie jako kryzys paradygmatyczny. Analiza historyczno-socjologiczna prowadząca do rekonstrukcji ostatnich trzech stuleci pozwalająca wyodrębnić z ciągów wydarzeń i procesów te, które świadczyłyby o występowaniu (lub nie) kryzysu czy też kryzysów.
Autor prezentuje też modernistyczne i antymodernistyczne teorie socjologiczne, które odnosiły się do kryzysu cywilizacyjnego, społeczeństwa lub kultury. Na zakończenie przedstawia syntezę współczesnego kryzysu postindustrialnego rozumianego jako kryzys cywilizacji, społeczeństwa (w tym gospodarki) i socjologii.
Zajmuje się socjologią cywilizacji, makrosocjologią, współczesnymi teoriami społecznymi, socjologią gospodarki, psychologią społeczną i antropologią filozoficzną, rozwija teorię podmiotowości oraz kultury masowej. Wcześniej prowadził badania związane z pedagogiką, psychologią, socjologią wychowania i młodzieży.
Europejska myśl społeczna, Kryzys cywilizacyjny - perspektywa europejska, Młoda inteligencja polska).