Lisi król. The King of the Foxes

Fragment: Opowiadanie to słyszałem na pewnym myśliwskim obiedzie. Przy stole siedziało kilku gentlemanów.

• Po skończonym deserze zaczęliśmy palić cygara i rozmawiać o koniach i polowaniu.

• Te dzielne lisy bywały w końcu dopędzane przez dwa lub trzy utykające psy i przez pieszego dojeżdżacza.
• Reszta pozostawała zawsze w tyle i nie mogła przyjąć udziału w tak uroczystym akcie.
• W opowiadaniach tych lisy przeżywały zdarzenia nie tyle zdumiewające, ile niezwykłe.

Przypominaliśmy sobie dziwaczne nagonki, jak na przykład ta, kiedy lisom udawało się zmylić ślady i wyprowadzić psy i myśliwych z jednego końca hrabstwa na drugi. Pewien lis, uciekając przed psami, wdrapał się na wysoką wierzbę i ukrył w jej gałęziach; inny, bardziej przebiegły, dla uniknięcia niebezpieczeństwa wpadł do stajni, należącej do pewnego zamku i dopiero trzeba go było wyciągać ze żłobu za ogon; inny znowu wbiegł przez uchylone drzwi do jakiegoś domu, włożył damski kapelusz i zmyliwszy w ten sposób czujność psów, które go wzięły za żonę myśliwego uniknął niebezpieczeństwa.

• Zwłaszcza zainteresował nas drugi wypadek.

Gdy goście skończyli swe fantastyczne opowiadania, zabrał głos sam gospodarz, opowiadając nam o dwu nad wyraz ciekawych wypadkach ze swej przeszłości myśliwskiej. Ponieważ gospodarz zaczął długo pokasływać i chrząkać, przeto byliśmy pewni, że usłyszymy wiele rzeczy istotnie zajmujących.

• Nasz gospodarz był wielkim smakoszem i zawsze przekładał lepsze na potem.
• W danej chwili miał w sobie dużo powagi i okazywał pewne zdenerwowanie.
• Nie ulegało wątpliwości, że zamierzał olśnić słuchaczy czymś bardzo zajmującym.