Książka eksploruje najnowsze nurty i tendencje w dzisiejszej literaturze świata arabskiego. Autorka, kontynuatorka dzieła Profesora Józefa Bielawskiego, proponuje nowy i oryginalny podział tej twórczości na trzy podstawowe nurty (realizm etnografizujący, nurt subiektywny, nurt narracyjny), a proponowany podział podbudowuje analizą twórczości kilkunastu prozaików arabskich (uwzględnieni zostali autorzy egipscy, iraccy, sudańscy, libijscy, syryjscy, palestyńscy, jordańscy, tunezyjscy).
Zrozumienie procesów zachodzących dzisiaj w prozie arabskiej wymaga sięgnięcia do przeszłości, często nawet do najdawniejszej literatury. Dla czytelnika polskiego książka ta jest odkryciem: pozwala zobaczyć i zrozumieć, jak myśli świat arabski, przy zewnętrznym oglądzie jednolity, a tak naprawdę rozmaity i skomplikowany.
Autorka cytuje albo relacjonuje fragmenty omawianej prozy, przeważnie nieznanej w Polsce, sięga do najnowszych badań teoretycznoliterackich, przede wszystkim polskich, tym samym wpisuje się w polską szkołę badawczą literatury.
