Nie żegnam się

Ostatnia opowieść o przygodach Erasta Fandorina! Sześć lat po ukazaniu się powieści Czarne miasto, w której słynny detektyw został postrzelony w głowę, i dwadzieścia lat od chwili wydania Azazela w Rosji, wreszcie poznajemy dalszy ciąg historii i losy ulubionego bohatera.

• Wiosna 1918 roku.
• Młode radzieckie państwo wciąż gorączkuje.
• Po ulicach krążą rzesze czekistów.
• W dawnych burżuazyjnych dzielnicach szerzą się głód, zimno i brud.

W zatłoczonym pociągu z Samary do Moskwy podróżują kupcy, przebiegli gimnazjaliści, marynarze oraz pewien bardzo dziwny Japończyk. Dobrze mówi po rosyjsku i wiezie ze sobą olbrzymi zwój baranicy, w którą owinięty jest mężczyzna o śmiertelnie bladej twarzy, siwych włosach i schludnych czarnych wąsikach.

• Ów Japończyk to oczywiście Masa wierny służący i przyjaciel Erasta Fandorina.
• Od ponad trzech lat Fandorin przebywa w śpiączce, otoczony troskliwą opieką Masy.
• Teraz wracają z kolejnej kuracji u chińskiego uzdrowiciela Changa.
• Pięć miesięcy seansów przyniosło widoczny efekt.
• Fandorin zaokrąglił się, poróżowiał na twarzy i nawet zaczął poruszać ustami.
• Jednakże lekarze są ostrożni w rokowaniach.

Nawet jeśli i tym razem radca stanu wyjdzie z opresji bez szwanku, nikt nie może przewidzieć, co się wydarzy po jego przebudzeniu.