Obraz multipsychiczny

„Obraz multipsychiczny” przenosi nas w świat widziany oczami Janka, który błądzi między rzeczywistością a wyimaginowanym dzieciństwem... Był wczesny ranek, kiedy Janek przebudził się nerwowo.

• Zza okna wpadała gęsta wiązka światła, która porywała kurz w magiczny taniec.

• Zły sen!
• Wszystko wyglądało zupełnie inaczej.

Otworzył oczy i rozejrzał się po pokoju, powtarzając pod nosem, że to tylko sen. Było białe, sterylne, nieprawdziwe.

• Nagle usłyszał dźwięk otwierających się drzwi, w których stanął mężczyzna w białym fartuchu.
• Coś mówił, poklepywał po ramieniu.
• Uświadamiał, że to nie zły sen...
• W „Obrazie…” płynnie spleciono fikcję z realizmem, zastawiając na czytelnika sidła zagadek.
• W powieści nie brak zabawy słowem, strachu i wielkiej miłości.

Chciał jak najszybciej zasnąć, chciał uciec, zniknąć. To książka, w której od początku do końca nic nie jest oczywiste, a interpretacji jest tyle, ilu czytelników.