Osiem cztery. Bombel. Bocian i Lola

Trzy powieści Mirosława Nahacza zebrane w jednym tomie. Osiem cztery to autentyczny i barwny portret pokolenia, które bawi się, kocha, imprezuje i poszukuje sensu życia w halucynogennych doświadczeniach.

• Już swoim debiutem osiemnastolatek z Beskidu Niskiego złożył dowód absolutnego słuchu językowego.

• Bombel to my!

Druga książka Nahacza, Bombel, to snuty na pustym przystanku autobusowym monolog wiejskiego pijaczka, zarazem dowcipna i przejmująco smutna opowieść o życiu i o świecie. Jest w tym bohaterze takie zderzenie różnych krańcowości ludzkiej natury, taka żywotność i jednoczesna zgoda na samozatratę, taka nieumiejętność życia i umiejętność niezmożonego trwania, jakie znamy wszyscy z doświadczenia osobistego, narodowego, zbiorowego pisała Helena Zaworska.

• Czym są zmieniacze czasu?
• Czy Lola istnieje naprawdę?
• Czy halucynacje wreszcie się skończą?
• A może koniec świata jednak nastąpił?
• pyta autor.
• Nahacz napisał książkę, którą jak uważa Jarosław Lipszyc zasłużył sobie na miano polskiego Burroughsa.
• Istnieje pewien oddzielny rodzaj prozy.

Trzecia powieść, Bocian i Lola, powstała po przeprowadzce Nahacza do Warszawy i jest znakomitym literacko opisem wędrówki przez rzeczywistość, której istnienie wcale nie jest pewne. Jego wyjątkowość polega mniej więcej na tym, że podczas lektury ma się wrażenie, że nie została napisana, ale ktoś to komuś podyktował.

• Po prostu czytając, słyszy się głos.
• Nie należy on wprawdzie do żadnej konkretnej osoby, ale jego brzmienie jest jak najbardziej żywe i niemal cielesne.
• Tak właśnie wygląda przypadek Mirosława Nahacza.
• Rzeczywistość nabrała ochoty na wypowiedź i w tym celu wybrała sobie Nahacza, a on zgodził się jej wysłuchać i zapisać.

• Tutaj mam absolutną pewność.
• To się po prostu słyszy.
• Czegoś takiego nie można się nauczyć, ponieważ nie ma od kogo.
• To się najzwyczajniej posiada albo raczej jest się przez to posiadanym.

Tak, Szanowne Panie i Panowie, Mirosław Nahacz jest wybrańcem. Andrzej Stasiuk Wydanie jubileuszowe, opublikowane z okazji dwudziestopięciolecia Wydawnictwa Czarne, to hołd złożony przedwcześnie zmarłemu pisarzowi.