Bukareszt to wino i skrzypce orkiestry cygańskiej, to ruszt, na który rzucono mititei, kiełbaski z mielonego mięsa, znane na całym obszarze dawnych wpływów otomańskich. Warszawa to kotlety z patelni, to wódka i piwo, śledzie i kiszone ogórki.
Bukareszt to cujka, oliwki, ser owczy. [...\ Warszawa to herbata, wieczorne rozmowy w kuchniach, kałuże na pustych chodnikach.
Pisano o "skrzyżowaniu Siczy kozackiej z bulwarem Saint-Germain", o "ostatniej placówce Zachodu, pierwszym porcie Orientu". Błażej Brzostek, przytaczając liczne, nieraz zaskakujące narracje przyjezdnych i mieszkańców, opowiada o dwóch stuleciach historii Bukaresztu i Warszawy.
Pisze o miastach, które zatracały swój charakter na rzecz obcych wzorców, by potem znów poszukiwać własnej tożsamości. O dziwnych Paryżach Innej Europy, posądzanych o nijakość, ulegających wpływom, broniących swej oryginalności.
Błażej Brzostek (1977), historyk specjalizujący się w dziejach społecznych, pracuje w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Codzienność w przestrzeni publicznej Warszawy 1955-1970 (2007), za którą otrzymał nagrodę KLIO oraz Nagrodę Historyczną "Polityki", oraz PRL na widelcu (2010).