Pod grą. Jak dziś znaczą wiersze, poetki i poeci

Choć Anna Kałuża zajmuje się poezją, to jej sposób rozumienia wierszy odwołuje się do szerszych ujęć budowanych na gruncie estetyki. Estetyki nowocześnie pojętej, operującej nie tyle kategorią autonomicznego dzieła, ile szeroko pojętego artefaktu estetycznego czy nawet – samą kategorią estetyczności jako pewnej ramy, czy może raczej nazwy procesu cyrkulacji znaków we współczesnej semiosferze.

• W tym ujęciu poezja konstytuuje się w ruchu ciągłych „przegrupowań między sztuką, nauką i techniką”.
• Nie tylko zresztą konstytuuje się dzięki tym przegrupowaniom, ale ich dokonuje.

I to jest cel Kałuży: nie obrona tradycyjnych przekonań dotyczących sztuki, lecz ujawnienie potencjalnych mocy dokonywania „przegrupowań”. Mocy poezji do – by rzec nieco inaczej – wywłaszczania z tradycji i zawłaszczania sfer sytuujących się poza sztuką; przekraczania granic estetyki i ich restytuowania; bycia w grze i pozostawania poza grą.

• Z recenzji wydawniczej dra hab.
• prof.

• Autorka książek poświęconych związkom krytyki literackiej i estetyki: Wola odróżnienia.

US Andrzeja Skrendy Anna Kałuża – zajmuje się krytyką literacką i historią literatury, przede wszystkim poezją polską XX i XXI wieku. O modernistycznej poezji Jarosława Marka Rymkiewicza, Julii Hartwig, Witolda Wirpszy i Krystyny Miłobędzkiej (Kraków 2008), Bumerang.

• Szkice o poezji polskiej przełomu XX i XXI wieku (Wrocław 2010), Wielkie wygrane.
• Wspólne sprawy poezji, krytyki i estetyki (Mikołów 2011).
• Współredagowała m.in.
• Rodzinną Europę.
• Pięć minut później (Kraków 2011) oraz Interpretować dalej.
• Najważniejsze polskie książki poetyckie 1945–1989 (Kraków 2011).

Od 2010 roku współpracuje z TVP Kultura, współprowadząc programy literacko-krytyczne: Czytelnia, Sztuka czytania, Cappuccino z książką.