Problematyka bezpieczeństwa od wielu lat znajduje swoje miejsce w kręgu zainteresowań wielu nauk społecznych, humanistycznych, ekonomicznych. Samo zainteresowanie bezpieczeństwem przeżywa renesans.
Powstaje dyscyplina naukowa ,,Securitologia", czyli nauka o systemie skutecznej i bezpiecznej ochrony człowieka. Choć nauki o bezpieczeństwie(securitologia) są wciąż stosunkowo młodą - na tle innych - gałęzią nauki, bez wątpienia jednak tę dynamicznie rozwijającą się dziedzinę charakteryzuje coraz bardziej szerokie i kompleksowe podejście do badanych kwestii.
Ujęcie przedmiotowe i podmiotowe, analiza bezpieczeństwa z punktu widzenia społeczności międzynarodowej i stosunków między państwami, z płaszczyzny narodu, grup społecznych, wreszcie - jednostki, zwracanie coraz większej uwagi na zagrożenia (i bezpieczeństwo) pozamilitarne w nieznanych (bądź lekceważonych) jeszcze kilkadziesiąt lat temu aspektach, takich jak demografia, problemy młodzieży czy wyzwania z zakresu ochrony środowiska. Jednocześnie jesteśmy świadkami głębokich reform systemowych dotyczących zarówno szczebla strategicznego, w tym najważniejszego dokumentu z tego zakresu w RP, jakim jest Strategia Bezpieczeństwa Narodowego oraz powiązanych z nim dokumentów sektorowych, jak i nowego pojmowania bezpieczeństwa na poziomie najniższych jednostek samorządu terytorialnego.
Powszechność taka może rodzić wieloznaczność2, jak i to, że zarówno samo pojęcie, jak i jego treść mają charakter subiektywny dla jednostki, jak i w wymiarze grupowym. Nie bez znaczenia przy jego postrzeganiu w wymiarze jednostkowym pozostają takie cechy, jak: płeć, wiek, stan aktualnej wiedzy, stan zamożności, w wymiarze grupowym: uwarunkowania kulturowe, system sprawowania władzy, położenie geostrategiczne.
