Praskie święta radości, czyli zasada Don Giovanniego

Damsko-męskie zawirowania sprawiają, że główny bohater ucieka z Warszawy do czeskiej Pragi, z którą ma romans od Aksamitnej Rewolucji w 1989 roku. W ironicznej literackiej grze, którą są Praskie święta radości, czyli zasada Don Giovanniego, "złote miasto" staje się sceną, planem filmowym i akuszerką narodzin książki.

Kluczem są na nowo odczytana postać Don Giovanniego z głośnej praskiej opery z 1787 roku, a także postaci Mozarta, Hrabala, Kafki. W motywach ich dzieł przeglądają się męskie marzenia i wrażliwość, zmieniające się role kobiet i mężczyzn doby feminizmu.

Tak jak w oknach praskich pałaców i kamienic, tramwajów, w premierze słynnego Divadlo pod Palmovkou, w kuflach i butelkach czeskiego piwa. Praskie święta radości to szalona wyprawa przez czeską stolicę, marzycielska i jednocześnie nasycona głęboką wiedzę o cudownym mieście nad Wełtawą, pełna fantastycznych przygód i spotkań, z Hrabalem, Mozartem i jego Don Giovannim, Miłoszem i innymi sławnymi postaciami z literatury, muzyki i historii.

• Jest to olśniewająca fantasmagoria, pisana z ironią i dowcipem.
• Świetna lektura pachnąca wielką miłością do stolicy Czech i jej mieszkańców.
• Nie wyobrażam sobie lepszego i zabawniejszego przewodnika po Pradze i jej cudownych knajpach.

• in.
• Ryszarda Kapuścińskiego Zalogowałam się w tej historii od pierwszego zdania.
• To jest opowieść o męskiej wrażliwości.
• Polecam!

Martin Pollack, pisarz austriacki, tłumacz m. Małgorzata Sikorska-Miszczuk, dramatopisarka, librecistka Z niezwykłym smakiem i wielką erudycją, z ironią, ale i pogodą ducha, autor opowiada o Europie, Mitteleuropie.

• Od Don Giovanniego po Hrabala.
• Główny bohater to wieczny wędrowiec po szlakach między Pragą a Wiedniem.
• Praskie to także świetny portret polskiej inteligencji.

Jerzy Stuhr, aktor, reżyser Po przeczytaniu Praskich świat radości natychmiast chcę się jechać do Pragi. Mężczyzna w kryzysie egzystencjalnym, warszawiak, odkrywa przed nami stolicę Czech, z którą ma romans, rozmyślając o życiu, o kobietach - żonie, córce, matce, innych.

• O pożądaniu.

• Jak zapomnieć o przemijaniu?

O pragnieniu pisania, kochania, życia. Może nad kufelkiem piwa w towarzystwie wyśnionych kompanów - Don Giovanniego, Kafki, Hrabala?

• Ta książka jest jak szalona przejażdżka tramwajem numer 10 na Libeń - miesza się zwykłe życie i magia.
• Ach, jechać takim tramwajem i przeżyć nagłe olśnienie szczęścia!
• Czasami tyle wystarczy, by odnaleźć sens.

• Warszawski koneser praskiej kultury i piwa zaprasza czytelników na intelektualną karuzelę w Pradze.
• Anna Šašková Plasová, tłumaczka czeskiego wydania

Paulina Reiter, "Wysokie Obcasy" Co mają wspólnego Faust, Don Giovanni i Bohumil Hrabal?