Monografia stanowi rozszerzoną wersję rozprawy doktorskiej przygotowanej pod kierunkiem prof. UG dr hab.
Autor prześledził ewolucję pojęcia przedmiotu niebezpiecznego w prawie karnym obowiązującym na terenach Rzeczypospolitej od czasów Kazimierza Wielkiego aż do czasów obecnych. Następnie dokonał szczegółowej analizy przepisów prawa materialnego, znamion typów czynów zabronionych, będących nierozerwalnie związanych z istotą przestępstw z wykorzystaniem przedmiotów niebezpiecznych, a także kwestii związanych z aspektami kryminologicznymi, kryminalistycznymi i karnoprocesowymi.
Zbigniewa Jankowskiego, pozwalającymi na wyciągnięcie merytorycznych wniosków, będących efektem połączenia teorii ze spostrzeżeniami płynącymi z przeprowadzonych empirycznych doświadczeń. To natomiast przyczyniło się do nowego spojrzenia na utrwalone przez lata poglądy na przedmiot niebezpieczny, prowadząc do słusznej i uzasadnionej konieczności dokonania gruntownej weryfikacji zapatrywań doktryny i judykatury, które na skutek nowych ustaleń na drodze nauki nie pozwalają na utrzymywanie dotychczasowych poglądów w stanie niezmienionym.
