Bezpieczeństwo w komunikacji lotniczej już od lat 60. ubiegłego wieku stało się priorytetem dla społeczności międzynarodowej czego wyrazem było wprowadzenie tzw.
11 września 2001 r., kiedy to terroryści wykorzystując statki powietrzne dokonali zamachu na World Trade Center w Nowym Jorku, stał się cezurą całkowicie zmieniając podejście do bezpieczeństwa w komunikacji lotniczej i jej ochrony. Na szczeblu globalnym, regionalnym i krajowym wprowadzono adekwatne do zagrożeń systemy ochrony rozumiane jako połączenie sił i środków w celu utrzymania bezpieczeństwa przed aktami bezprawnej ingerencji, w tym atakami terrorystycznymi.
czy udane wejście Nigeryjczyka Umara Faruka Abdulmutallaba z materiałem wybuchowym na pokład samolotu lecącego z Amsterdamu do Detroit w 2009 roku wskazują, że mimo wprowadzonych systemów ochrony i podejmowanych wysiłków służb ochrony zagrożenia te nadal pozostają aktualne. W systemie ochrony lotnictwa cywilnego podmiot jest elementem kluczowym - zarówno podmiot bezpieczeństwa, podmiot zagrażający bezpieczeństwu, jak i podmiot odpowiedzialny za to bezpieczeństwo.
Podmiot bezpieczeństwa w obiektywnym wymiarze usytuowany jest w centralnym miejscu systemu ochrony oraz w konkretnym środowisku bezpieczeństwa, w którym funkcjonują również potencjalni sprawcy czynów przestępnych, jak i pracownicy służb odpowiedzialni za zapewnienie bezpieczeństwa. Środowisko bezpieczeństwa będzie zatem w oczywisty sposób determinowało podjęte środki ochrony (możemy sobie wyobrazić środowisko skrajnie niebezpieczne w rozumieniu Hobbesa lub na przeciwległym biegunie środowisko w pełni bezpieczne, jak idealistyczne środowisko liberalizmu Kanta), jednak newralgicznym elementem jest w tym systemie człowiek.
Właściwe przygotowanie kadr w ochronie lotnictwa cywilnego jest czynnikiem zapewniającym osiągnięcie celu ochrony (stanu bezpieczeństwa) nawet w skrajnie niebezpiecznym środowisku. Oczywiście natura systemu powoduje, że nie ma systemów w 100% zapewniających bezpieczeństwo, jednak niewłaściwe przygotowanie kadr może ten poziom jeszcze znacznie obniżyć.
Tą problematyką zajęli się autorzy tekstów niniejszej monografii, przekrojowo analizując przygotowanie kadr w ochronie lotnictwa cywilnego w aspektach formalnym, socjopedagogicznym i merytorycznym.
