Siedem księżyców Maalego Almeidy

Powieść nagrodzona Bookerem. Kolombo na Sri Lance, rok 1990.

• Czas brutalnej wojny domowej.
• Maali Almeida fotograf wojenny, hazardzista i sprzedawczyk zostaje zabity.

• Tam Maali dostaje siedem dni na rozwiązanie zagadki swojej śmierci i zamknięcie niedokończonych ziemskich spraw.
• Jednak w przypadku Maalego śmierć mogła przyjść z każdej strony.

Jego ciało spoczywa na dnie jeziora Beira, a dusza ulatuje do absurdalnego urzędu, rodzaju biura wizowego w zaświatach. Jako fotograf, którego zdjęcia mają moc obalania rządów i zapobiegania wojnom, ma wrogów wszędzie od rządowych siepaczy przez Tamilskie Tygrysy po rewolucjonistów.

Poszukiwania prowadzą przez jego pogmatwane związki oraz skomplikowaną relację z matką, a także krajobraz ogarniętego krwawą wojną domową państwa. Niewiele jest powieści, które przywodzą na myśl Agathę Christie, Salmana Rushdiego, Johna le Carrégo i Stranger Things ale tej się to udaje.

• Siedem księżyców Maalego Almeidy jest baśnią dla dorosłych, ponieważ jest baśnią o wojnie domowej.

• Maali stara się raczej żyć swoim życiem hazardzisty i przypadkowego kochanka, a nade wszystko: fotografa.

Starożytni Grecy uważali, że gdy takowa się wydarza, każdy musi się opowiedzieć po którejś ze stron. Gdy chęć na zaangażowanie przychodzi, sądzi, że wcale nie jest ono polityczne.

• Czyta się to świetnie, a zakończenie jest oczyszczające.
• Wojciech Engelking

Dopiero w miejscu, które w naszej cywilizacji nazwalibyśmy czyśćcem albo Szeolem tam, gdzie się rozmawia z mądrymi lampartami i z nieudolnymi biurokratami może pojąć, jak bardzo się pomylił.