Siedmioramienny świecznik

Akcja tej kryminalnej powieści toczy się we Francji, głównie w Paryżu, ale też w Neuilly oraz Pontoise, w kilkanaście lat po wojnie. Właśnie tam nasz rodak – Kamil Brańczyc przypadkowo spotkał monsieur Raoula Bonivarde’a, pułkownika francuskiego ruchu oporu Resistance, a swojego dowódcę w oddziale grupy wywiadowczej o krypt.

• Annabella.

• Szefem gestapo w Montfort był w tym czasie Alzatczyk, Walter Clestil.
• Pułkownik szukał go od tamtej pory, ale dopiero niedawno wpadł na jego ślad.
• Faszysta pod zmienionym nazwiskiem mieszkał w Paryżu.
• Bonivarde poprosił Brańczyca o pomoc w realizacji tej sprawy, na co ten chętnie się zgodził.

W czasie rozmowy poruszyli temat ich spalonej – w wyniku zdrady – akcji w Montfort, gdzie stracili pięciu swych towarzyszy broni, którzy zmarli w wyniku tortur. Żyjąca w przepychu Alicja Lavery, żona Bena – prawnika, od dłuższego czasu była szantażowana przez nieznaną jej osobę, przez co straciła już fortunę.

• Swojemu zaborczemu mężowi nic o tym nie mówiła, gdyż szantaż dotyczył jej zdrady małżeńskiej.
• Sprawy tej domyślał się jednak jej lokaj Piotr Becher, nad wyraz wścibski typ.
• Ewa Fontenay była sekretarką Monda w jego agencji teatralnej.
• Starał się ją poderwać Filip Volbert przychodzący do jej szefa.
• Ewa mieszkała w Neuilly, wynajmując mieszkanie w domu emerytowanego profesora Tomasza Varese’a.

• Ben Lavery zaprosił – do swojej posiadłości w Pontoise – gości.
• I właśnie tam doszło do zamachu na życie panny Fontenay.
• Kto był sprawcą zamachu?
• Kto będzie zabity i przez kogo?
• Kto był szefem gestapo?
• Kto mu doniósł o akcji Resistance?
• Kto szantażował panią Lavery?
• Wiele pytań, wiele odpowiedzi.

Będąc w pracy, pod biurkiem Monda, sekretarka znalazła starą kopertę zaadresowaną: sturmfuhrer Clestil. Dodam tylko, że śledztwo w sprawie zdarzenia w Pontoise prowadził komisarz Allenbeck z Paryża i komisarz Fournier z miejscowego komisariatu.

• Korkozowicz nieźle zakręcił ten kryminał.
• Podejrzany o coś jest prawie każdy.
• Prawie każdy też coś ukrywa.

Tropy mylą się, przecinają, schodzą, rozchodzą; idą w tę i we w tę, do przodu i nazad, tam i z powrotem, w jedną i drugą stronę, a czasami dokoła. Niezły galimatias, prawdziwy węzeł gordyjski, a nawet puszka Pandory.

• A co z naszym rodakiem Brańczycem?

O niego się nie martwcie, on nam wstydu nie przyniósł, a wręcz przeciwnie. [Robert Żebrowski, KlubMOrd.com\ Pierwsze, papierowe wydanie tej książki ukazało się nakładem KAW (Warszawa 1975) w nakładzie 100 000 + 260 egz.

• Książka wznowiona w formie elektronicznej przez Wydawnictwo Estymator w ramach serii: Kryminał z myszką – Tom 45.
• Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.