Spowiedź polskiego kata

- Czy swoje białe rękawiczki, w których pan zabijał, wrzucił pan do trumny na piersi ofiary? - Tak - pada potwierdzenie.

• - To niepisana tradycja...
• Kto by pomyślał, że kat do egzekucji zakłada białe rękawiczki?

A jednak rytuały tego typu mają dać ułudę pomagającą uporać się z emocjami - oczywiście symboliczną, zakopywaną w trumnie wraz ze zwłokami. Wspomnień tego typu nie da się jednak zupełnie pogrzebać i podobnie jak autor, i czytelnik poznający kata stale się z tą prawdą konfrontuje.

• Tło książki Jerzego Andrzejczaka stanowi stosunek każdego z nas do kary śmierci.
• Poznajemy w niej bowiem nie tylko kata, ale też skazanych oczekujących na kostuchę.

Książka wymusza przez to zadawanie sobie wielu pytań i bezpośrednio konfrontuje czytelnika z własnym stosunkiem do zabijania, robi to jednak w sposób uczciwy, acz atypowy. Niejako jak w sądzie, pozwala wysłuchać obu "stron" - kogoś, jak się zdaje beznamiętnie i na zimno odbierającego życie oraz wielu sprawców zabójstw, którzy stracili panowanie nad sobą i rzeczywiście żałują swoich czynów.

• Czy można ich ze sobą porównywać?
• Czy uzasadnione zabijanie jest mniej amoralne niż przypadkowe, nieplanowane?
• Czy większość ma prawo decydować o życiu jednostki?
• Czy zabijając zabójców nie dajemy mimowolnie przyzwolenia na zabijanie, nie uczymy go młodego pokolenia?