Praca jest przykładem udanego połączenia teorii socjologicznych i badań empirycznych, zainspirowanego Goffmanowską koncepcją instytucji totalnych. Autor do analizy osobistej stosuje metody obserwacji i wywiadu oraz wykorzystuje dane zastane, prowadząc obserwację uczestniczącą przyjmuje rolę społeczną i perspektywę pacjenta.
Na pracę składają się: część teoretyczna dotycząca metodologii, rozważania nad instytucjami i organizacjami oraz rekonstrukcja Goffmanowskiej koncepcji instytucji totalnych. Część teoretyczna została uzupełniona interesującą perspektywą historyczną poświęconą genezie i rozwojowi szpitali psychiatrycznych, również w Polsce.
