Praca sytuuje się w językoznawczych nurtach socjolingwistyki i pragmatyki językowej i dotyczy grzecznościowych wyrażeń językowych oraz ich uwarunkowań kulturowych, pokazanych na przykładzie języka amharskiego. Kontekst kulturowy, wyznaczający poprawność pragmatyczną struktur językowych, odnosi się do wielowiekowych tradycji Cesarstwa Etiopskiego, mocno zakorzenionego chrześcijaństwa, ale też zmian znaczonych epoką socjalizmu i przemian demokratycznych, z pozostającą w tle, ale przecież istotną, rzeczywistością afrykańską.
Autorka kładzie nacisk na zmiany językowe, które są śladem zmian w życiu społecznym, politycznym i kulturowym, analizując je głównie pod kątem funkcji i dystrybucji form adresu. adresatywy postrzega jako kombinację środków leksykalnych i gramatycznych i pokazuje zmiany, jakie zachodzą w ich stosowaniu w wyniku przekształceń historycznych w społeczeństwie etiopskim.
