Wiatrem przewiany słońcem spalony

Stanisław Rakusa-Suszczewski urodził się w 1938 r. Studia ukończył w 1961 r.

• na Wydziale Biologii i Nauki o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego.
• Doktorat obronił w 1968 r.
• w Olsztynie.

• w Instytucie Biologii Doświadczalnej im.
• M.
• Nenckiego PAN.

Po trzykrotnym uczestnictwie w radzieckich i amerykańskich wyprawach antarktycznych stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1975 r. Zainicjował i współorganizował pierwszą wyprawę na statkach ,,Profesor Siedlecki" i ,,Tazar", która zapoczątkowała samodzielne polskie badania naukowe w Antarktyce i sprowadziła na łowiska antarktyczne polską flotę rybacką.

• W 1976/77 r.
• był inicjatorem i kierownikiem wyprawy, która założyła stację im.
• Henryka Arctowskiego.

• W latach 1986-88 był doradcą przy budowie antarktycznej stacji Hiszpanii Juan Carols I.

Kierował naukowo pięcioma wyprawami morskimi statku r/v ,,Profesor Siedlecki" do Antarktyki. Za swoją działalność w kraju i współpracę międzynarodową otrzymał odznaczenia polskie, amerykańskie, hiszpańskie i czeskie.

• Tytuł doktora honoris causa nadały mu Rosyjska Akademia Nauk i Akademia Rolnicza w Szczecinie.
• Jest członkiem korespondentem PAN.

• Bellingshausena, J.
• Lisiańskiego i O.
• Kotzebue.

Stanisław Rakusa-Suszczewski przetłumaczył trzy książki będące dziennikami wypraw polarnych do Antarktyki i Arktyki z początku XIX wieku autorstwa kapitanów F. Prezentowana pozycja - utrzymana również w konwencji dzienników - opisuje polskie, rosyjskie i amerykańskie wyprawy polarne, w których autor uczestniczył od 1960 do 2009 r.

Książka stanowi dokument burzliwych losów, sukcesów i porażek naukowca oraz stanu i roli nauki w dwóch różnych systemach politycznych w Polsce. Jest to historia naszej działalności polarnej pisana w sposób bardzo osobisty, upamiętania wielu ludzi i ogromną liczbę zdarzeń.

• Barwnym podróżom towarzyszą opisy ciężkiej pracy w warunkach nocy polarnej, w samotności i izolacji.

• Henryka Arctowskiego i przystąpieniu do Układu Antarktycznego.

Autor popularyzuje wiele tematów naukowych z wypraw badawczych i związków polskiej nauki, gospodarki i polityki z krajami świata zainteresowanymi eksploracją i eksploatacją zasobów Antarktyki, do których dołączyła Polska dzięki założeniu stacji im.