Władca Czarnego Zamku. The Lord of Château Noir

Było to w tym czasie, kiedy niemieckie hordy zalewały Francję. Zdziesiątkowana armia młodej republiki odeszła za Ren na północ i za Loarę na południe.

• Od strony Renu w głąb kraju wdzierały się niepowstrzymane trzy fale uzbrojonych ludzi.

• Następnie jezioro to dało początek oddzielnym potokom.

Fale te oddalały się od siebie, to znowu zbliżały, mając na celu wspólne opanowanie Paryża, który należało okrążyć jakby pierścieniem ogromnego jeziora. Jeden z nich popłynął ku północy, drugi na południe, aż do Orleanu, trzeci na zachód, do Normandii.

• Serca Francuzów targała rozpacz i oburzenie.
• Na ich przepięknym kraju wróg wycisnął piętno hańby.
• Walczyli za ojczyznę, lecz byli pokonani.

• Obcoplemieńcy zawładnęli ich krajem i byli nieugięci w swym ogromie.

Bili się do ostatniej kropli krwi i nie mogli dać rady niezliczonym pułkom piechoty, tej kawalerii, tym śmiercionośnym armatom. Pozostała tylko, jako jedyny środek zbawienia, walka w pojedynkę...