Wszystkie róże świata

Ta opowieść jest jak migdały trochę słodka, trochę gorzka Zaczyna się jak niezły film. Róża, poznańska bibliotekarka, ma poukładane, spokojne życie.

• Właśnie kupiła mieszkanie, niebawem wychodzi za mąż.

• Przywodzi na myśl filiżankę z porcelany: piękną i delikatną.
• Chwile wzruszenia zgrabnie przeplatają się z subtelnym dowcipem sytuacyjnym.
• Serdecznie polecam, Edyta Świętek Róża sama czuła się jak potłuczona filiżanka.
• Nie do naprawienia.
• Ktoś ją kiedyś upuścił, wypuścił z rąk.
• Potłukła się.

Tyle że na drodze do jej szczęścia staje prawdziwa miłość Finezyjna powieść o kruchości uczuć oraz próbie posklejania pękniętego serca. I choć próbowała się pozbierać, posklejać, już nie poznawała misternego wzoru własnego życia.

• Niektóre części pogubiły się bezpowrotnie.

Na innych, choć nadal wydawały się dość duże, widniały głębokie rysy. Nic tylko puknąć, a rozlecą się na setki kawałków, które już nigdy nie złożą się w całość.