Drugi wybór tekstów Adolfa Nowaczyńskiego został tak skonstruowany, aby zawierał możliwe najciekawsze artykuły autora ,,Małpiego zwierciadła", pochodzące z lat 1926-1933, czyli z okresu nazywanego przez niego erą sanacji. Z racji nieprzejednanego stosunku Nowaczyńskiego do piłsudczyków, są to często teksty szydercze, emocjonalnie naładowane.
o Nowaczyńskim pisali m.in.: Stanisław Cat-Mackiewicz: ,,Jeden z najruchliwszych i najwybitniejszych dziennikarzy Europy". Adam Grzymała-Siedlecki: ,,Jest w jego pisaniu jakaś niezbadana tajemnica, więcej: jakaś magia stylu.
Wszystko jedno, ile wierszy ma jego artykuł, jego studium, zawsze ma się wrażenie, że się je przeczytało zawarte w jednym jedynym zdaniu". Władysław Tarnawski: ,,W pismach codziennych czyta się artykuły Nowaczyńskiego jednym tchem.
Autor bowiem nie należy, dziś przynajmniej, do pisarzy wielomównych, daje myśli skondensowane. Czasem za dwoma słowami, ujętymi w nawias, kryją się całe horyzonty.
Jan Emil Skiwski: ,,W każdym felietonie Nowaczyńskiego obserwuję coś, co nazwałbym budowaniem nawałnicy. Pisarz rozgrzewa się w miarę pisania; rośnie góra skojarzeń, zalewa nas jak olbrzymia fala morska, unosi w górę i osadza na piasku.
